"เฮ้!! เจ้าซื้อบื้อตื่นได้แล้วอาจารย์คาคาชิและซากุระรอนายนานแล้วนะ" ผมตะโกนเรียกเจ้านารูโตะแบบนี้มาสักพักแล้วครับ ไม่รู้มันนอนหรือซ้อมตาย ปกติพอผมไปรวมกลุ่มตอนเช้าไอ้เจ้านี่มันจะไปถึงต่อผมตลอด แต่วันนี้มันมาสายกว่าอาจารคาคาชิด้วยซ้ำ ผมเลยอาสามาตาม
แกร้ก~ แอ้ดด~
"โทษทีนะซาสึเกะ วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ ฝากไปยอกทุกคนด้วยนะว่าฉันไม่ไป"
อย่างเจ้าบ้านี่อ่ะนะไม่สบาย เหอะ😕 ร้อยพันปีวนเวียนมาครั้ง
"ได้ งั้นหายไวๆล่ะ ฉันไปละ"
"อือ บาย"
แล้วผมก็รีบวิ่งขึ้นหลังคาไปหาหน่วยเจ็ดที่เหลือ
.
.
.
.
.
.
แกร้กๆ ฟืดดด~
หื้ม?
"เฮ้ย!!?? ซาสึเกะนายมานี่ได้ไง นายไม่ไปทำภารกิจกับพวกซากุระจังหรอ" ผมถามซาสึเกะไป เพราะเมื่อกี้มันเพิ่งมาปลุกผมแล้วก็ไปบอกพวกซากุระจัง ผมคิดว่ามันจะไปทำภารกิจแล้วซะอีก
"ป่าว ฉันไม่ได้ไป ฉันเห็นนายไม่สบายไม่ค่อยบ่อยฉันเป็นห่วงน่ะ เลยขอพวกอาจารย์มาดูนาย"(บ้าชิบ นี่ฉันพูดไรออกไป//ซาสึเกะ)
"ร...หรอ.//////."
จ..เจ้าบ้าซาสึเกะมันพูดว่าเป็นห่วงเราจริงๆหรอ
หรือมันแค่พูดเล่นกัน
"แล้วนายกินอะไรรึยัง"
"ยังเลย ก็ฉันเพิ่งตื่นตอนนายมาเคาะเรียกนั่แหละ"
"เดี๋ยวฉันทำข้าวต้มให้กิน ไปนั่งรอไป"
"อ..อือ ขอบคุณนะ😄"
(จะขอบคุณแล้วทำไมต้องทำหน้าตาแบบนั้นด้วยเนี้ยเจ้าซื่อบื้อเอ้ย//ซาสึเกะ)
.
.
.
"อ่ะ นี่ข้าวต้ม ลองชิมดูว่าใช้ได้มั้ย เพราะฉันไม่ได้ทำกินเองนานแล้ว"
เมื่อกี้ผมไปทำข้าวต้มให้เจ้าซื่อบื้อนี่มาครับ แต่ผมไม่รู้ว่าใช้ได้มั้ยเพราะนานแล้วเหมือนกันที่ไม่ได้ทำกินเอง
"อร่อยมากเลยซาสึเกะ นายทำอาหารเก่งดีนะ"
เจ้านารูโตะตักขึ้นมาเป่าแล้วลองชิมดู แล้วหันมาบอกกับผมว่ามันอร่อยมาก
"งั้นก็กินเยอะๆ เดี๋ยวฉันไปหายามาให้"
ตอนนี้เจ้านารูโตะมันกินไม่สนใจอะไรแล้วครับ
.
.
.
"เอิ้กก~ อิ่มจังเลย"เจ้าซื่อบื้อนี่มันทุเรศจริงๆ
"อ่ะ นี่ยา"ผมพูดพร้อมกับยื่นยาไปให
"เห้ยๆ ไม่กินๆไม่กินยา มันขม"
"ไม่กินแล้วมันจะหายมั้ย กินเข้าไป"
ผมพูดพร้อมยัดยาเข้าปากมัน แต่มันเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ยาเข้าไป
"อื้ออออ ไอ้เอา เอาออกไอ"
"ชิ! เอางี้เดี๋ยวฉันเล่นมายากลให้ดู"
ถ้าให้กินดีๆไม่ได้ผล ก็ต้องใช้มายากลหลอกเด็กล่ะวะ
"มายากลไรอ่ะ"
"ฉันจะเปลี่ยนยาจากขมๆเป็นหวานไง"
"ฉันไม่เชื่อนายหรอก นายจะหลอกให้ฉันกินยาอ่ะดิ"ทำมาเป็นรู้
"มองหน้าฉัน ฉันไม่ใช้คนชอบโกหก เอาล่ะหลับตา อ้าปากด้วย"
"ฉันเชื่อนายก็ได้"พอพูดจบเจ้าซื่อบื้อก็หลับตาลงพร้อมกับอ้าปาก
ผมจึงรีบเอายามาคาบไว้ที่ปากตัวเองแล้วประกบปากมันทันที
"อื้ออๆๆๆ"
เจ้าซื้อบื้อมันสะดุ้งแล้วพยายามจะดันผมออก แต่ผมรวบมือมันไว้แล้วสอดลิ้นเข้าไปดันยาให้ลงคอไป แล้วผละออกมากินน้ำแล้วเข้าไปจูบมันอีกทีแล้วดันน้ำที่ผมกินเข้าไปในปากมัน พอมันกลืนยาเข้าไปผมก็ลากลิ้นตามไรฟันของมันชิมความหวานปนขมไปเรื่อยๆ
แอ้ดดด~
"โอ้ะ!!/ว้าย!!"
ผมกับมันรีบผละกันออกแล้วหันไปหาคนมาใหม่
"ว่าจะมาดูอาการซักหน่อย ดันเข้ามาเจอช็อตเด็ดซะงั้น ขนาดนี้คงหายแล้วม้างงง"
++++++++++++++++++++++++++++++++
จบจ้า เอาไปตอนนึงก่อนเนอะ
สั้นไปนี๊ดดด555 เดี๋ยวค่อยมาต่อ บายจ้า
